De poes die eigenlijk niet zou zijn. Neit was een brits korthaar lilac-tortie point. Eigenlijk een kleur die niet in mijn vocabulaire voorkwam. Nee, lilac moest het zijn op dat moment. Ze kwam, overwon en ik heb nooit achterom gekeken. Ze was een kat die als eerste de trap af kwam om geknuffeld te worden, maar ook de eerste die de hoogste plaats in rang opeiste. Ze heeft ons heel mooie kittens gegeven en daarmee is ze een echte aanwinst voor de colourpoint fok geweest.

Ivanka, een van de pijlers van onze Abessijn fok. Ze was altijd een van de dominanten, samen met Indigo en Neit. De kittens die ze kreeg waren stuk voor stuk helemaal geweldig.

Een prachtige dochter van Ivanka en ook erg lief. Toen, op een dag werd ze erg ziek en hebben we na maandenlang gesleep naar de dierenarts besloten dat het genoeg was. Ze wilde ook niet meer. Haar oogjes waren al langere tijd blas, maar misschien erg egoïstisch, mam en ik wilden nog geen afscheid nemen. Als ze ooit kittens had gekregen, waren ze vast net zo geweldig als de moeder zelf.

Yannick, onze wildkleur. Een uitzonderlijke kater. Hij was misschien iets te klein, maar wat een vacht en kleur! Gelukkig hebben we zijn dochter Fini.Hij heeft zeker zijn steentje bijgedragen in ons fokprogramma.